მთის რაჭაში , ღებსა და ჭიორაში ადგილობრივები „დიდება ბრძანეს” დღესასწაულს აღნიშნავენ

ადრე სვანებს ღების მაცხოვრის ტაძრიდან უმძიმესი მაცხოვრის ჯვარი წაუღიათ… იმხანად, ჭიორელ მონადირეს ივანე ბახთაძეს, დათვზე ნადირობის დროს, შემთხვევით თოფის გასროლით შვილი შემოკვდომია, ამ ცოდვის გამოსასყიდად გადაუწყვეტია მაცხოვრის ჯვრის საძებრად წასვლა.

წასვლისას ბახთაძეს ღებელებისთვის დაუბარებია, ერთი კვირა მელოდეთ, თუ ამ ხნის განმავლობაში არ გამოვჩნდები, დაღუპულად ჩამთვალეთ და მიგლოვეთო. მართლაც, მისი წასვლიდან გასულა ერთი კვირა, მაგრამ ბახთაძე არსად ჩანდა. ხალხს სამი დღით გლოვა და მარხვა გამოუცხადებიათ. ამ დროს კი სვანეთში გადასული ივანე ბათხაძე მოჯამაგირედ დასდგომია სვანებს.

ერთხელ, წირვის შემდეგ, დაკეტილ საყდარში დარჩენილა და ჯვრის გამოტანა სარკმლიდან მოუნდომებია. თავად გამოსულა, მაგრამ ჯვრის გადმოტანა გასჭირვებია, , ჯვრი სარკმელში ვერ გამოტეულა. შესთხოვა თურმე უფალს, – დალოცვილო მაცხოვარო, იდრიკე თავი, თუ არა შენც რჩები და მეცო. ისმინა უფალმა – ჯვარი დაიდრიკა. ეს მომხდარა ყველიერის კვირის დიდ ხუთშაბათს მას მერე დააწესეს ღებელებმა “დიდება ბრძანეს” დღესასწაული. ამ დღეს ღებელები სიმღერით ხვდებიან:

“დიდება ბრძანე მაცხოვრისა,

წმინდა გიორგისა, ზედ ქალაქშია

ჯვარცმისა. შეგეწიოთ მისი მადლი”.

მერე დააყოლებენ: “დიდება ბრძანე, მაცხოვრის ჯვარი მოვაბრძანე”

შემდეგ კი მთელი სოფელი სუფრას მიუსხდება და “დიდება ბრძანეს” დღესასწაულს აღნიშნავს.

უფალი ეწეოდეს ღებელებს , ჭიორლებს და მთელ საქართველოს